Soms heb je zo’n periode in je leven dat alles wat er gebeurt om een zelfde thema draait.
Ken je dat?
Mijn periode heet: Great Expectations! Grootse verwachtingen! Dat klinkt eigenlijk best opwindend toch? Maar niets is wat het lijkt. Dat doen verwachtingen namelijk met je. Verwachtingen creëren een beeld in je hoofd van Wat Als? En Misschien wel..? Als nou….? En daar moet de Werkelijkheid dan aan gaan voldoen.
Dat kan in kleine dingen zitten, bijvoorbeeld je koopt een boek waar je al veel over gehoord hebt en als je het leest valt ‘t tegen… Maar ja, ’t kan alleen maar tegenvallen als je er een bepaalde verwachting van had waar niet aan voldaan word.
Maar, was het niet juist die verwachting die je aanzette tot het kopen van het boek?
Zie hier het gevaar van Verwachtingen. Je hebt ook iets nodig om in beweging te komen. Dus zolang je verwachting reëel is, is er niks aan de hand! (ja ja, en wat is dan reëel, dat laten we vooralsnog even buiten beschouwing, want dan wordt deze blog te lang)
Maar wat als je niet eens door hebt dat je verwachtingen hebt over iets?
Dat zijn de gevaarlijkste! Maar het kunnen ook belangrijke wegwijzers zijn/worden!
Ik zal een voorbeeld geven hoe ik dat onlangs zelf weer eens tegenkwam.
Onlangs vertelde ik in vogelvlucht mijn levensverhaal aan iemand en op een zeker moment kwamen spontaan de tranen omhoog. Wat? Dat is 20 jaar geleden! Ik was destijds flink overspannen geweest en na een periode van rust en voorzichtig wat vrijwilligerswerk kon ik als secretaresse aan de slag. Nou prima toch, zou je denken. Maar, pas nu, zoveel jaren later, besef ik pas echt hoe ik daar mee geworsteld heb. En waarom? Omdat ik andere verwachtingen had, als afgestudeerd Technisch Bedrijfskundige was ‘t nou niet echt mijn Verwachting om part time als secretaresse te gaan werken.. En dan volgt de Veroordeling: Maar daar heb ik niet voor gestudeerd? Dit is Stom. Ik ben Dom… Ik kan niks.. etc etc…
Natuurlijk slijt dat op een bepaalde manier ook, maar dat het zo na 20 jaar opeens weer de kop op steekt heeft me nu toch echt aan het denken gezet. (daar is het nooit te laat voor gelukkig 😊 )
Het was ook een wegwijzer, kan ik nu zien. Overspannen raak je niet zomaar daar zijn vele factoren bij betrokken, en het allerbelangrijkste, voor mij in ieder geval, een aanwijzing dat ik niet op een goed spoor in mijn leven zat.
Hoe kun je dan het beste omgaan met Verwachtingen? Misschien is het beter om Verwachtingen in te ruilen voor Nieuwsgierigheid…
“De mens wikt, maar God beschikt!” een mooi gezegde. Ook wel: “Het leven is wat je gebeurt, terwijl je andere plannen maakt!”. Je kunt je leven, vol verwachtingen, een bepaalde richting op willen laten gaan, maar als het Leven (of God of De Natuur, hoe je het ook benoemt) je een àndere kant op laat gaat, kun je maar het beste meebewegen en nieuwsgierig zijn waar het je heen voert!