Tuinieren is zeg maar niet zo mijn ding, maar soms moet het toch echt gebeuren. Nu was t echt al een hele tijd geleden dat ik er wat aan heb kunnen doen, dus hoog tijd om de handschoenen aan te trekken, de greep en de schop erbij. Hele stukken zijn overwoekerd met gras en waar gras ‘hoort’ zit mos… nou ja zo dus.
Het plan om de tuin her in te richten is er al een tijdje en door omstandigheden bleef t bij een plan. Maar nu gaat t dus gebeuren. Eerst maar de boel in oude staat herstellen om daarna het nieuwe plan uit te rollen. Stukje bij beetje verwijder ik het gras. Dat doe ik dan ook diepgravend, met wortel en al. Met de schep steek ik een strook uit om stukjes af te bakenen, dan met de greep, steen onder de steel als hefboom, om vervolgens de losgekomen pol uit te schudden en in de groene bak te deponeren. En als dat straks gedaan is is er weer ruimte voor nieuwe planten.
Eigenlijk een beetje zoals ik ook als coach graag te werk ga. Eerst de bestaande situatie onder de loep nemen en bijvoorbeeld oud zeer of belemmerende overtuigingen opsporen, die dan stukje bij beetje omspitten, uitgraven en met wortel en al afvoeren. Dan komt er weer mooie verse grond vrij om herontdekte talenten te laten groeien en bloeien.
En ook voor mezelf werkt t zo door, ik merk ‘t terwijl ik aan t spitten ben! Ik voel dat er weer ruimte ontstaat. Ruimte voor nieuwe ideeën , nieuwe energie komt vrij (en spierpijn!)
Mijn eigen leven vraagt op dit moment ook om herinrichting. Na het verlies van mijn partner ziet het leven er heel anders uit en ook weer niet, net als die tuin. Dus ik diep mijn zelf op en dan maar eens kijken wat er voor nieuws kan gaan groeien en bloeien.
Ondertussen is het werken in de tuin dus gewoon therapie geworden. Nu eerst de nieuwe vormgeving aanbrengen en ja als je mij al een beetje kent dan weet je wel wat er in moet komen! En dan beter even wachten tot het voorjaar voordat nieuwe planten erin kunnen. Alle verandering heeft tijd nodig zeg maar, maar wat gaat dat mooi worden volgend jaar!