Na een heerlijke nacht was het makkelijk opstaan😃 ik verheug mij op de kathedraal en op het labyrint.
Vanaf de camping fiets ik naar het centrum. 10 minuten fietsen en het laatste stukje lopen met de fiets aan de hand, want dat is wel stijl! Wat ik om mij heen zie is erg fotogeniek, maar ik heb mij voorgenomen vandaag vooral te beleven en niet aan foto’s maken te denken, dus ik loop gewoon genietend door de straatjes naar de kathedraal. Die is niet te missen zo groot en verheven torent hij boven alles uit.
Eerst die immensheid even op me laten inwerken en dan loop ik naar binnen.
Ook hier een winkeltje net als in Amiens en heel veel mensen in groepjes bij elkaar geklit. Maar wat opvalt is de rust die het geheel uitstraalt, zo anders dan hoe ik Amiens ervaren heb.
Traditiegetrouw steek ik eerst een kaarsje aan voor alle dierbaren die niet meer bij mij zijn.
Ik heb ergens gelezen dat het labyrint om 10 uur vrijgemaakt zou worden van de stoelen die er altijd op staan. Ik ga midden in de kerk op een stoel zitten. Als vanzelf verzink ik in meditatie, dat gaat heel makkelijk. Het geroezemoes kabbelt onder mijn gedachten door en zo zit wel een uur stil te zitten, te genieten van een weldadige ontspanning.
Ja, inderdaad een uur, t is dan 11 uur en ik heb me er al bij neergelegd dat het labyrint vandaag niet gelopen kan worden. Dat gebeurt schijnbaar wel eens… Toch maar eens op de site van de kathedraal kijken.. toch een gevoel van opluchting, t labyrint is vandaag van 12 tot 15 uur te lopen. Mooi dan blijf ik nog een uurtje zitten 😊
Dan komt er toch wat beweging op gang. Ik begrijp nu waarom de eenvoudige stoelen met houten planken aan elkaar vast zitten. Ze worden zo met 2 man per rijtje aan de kant gezet! Zeer logistiek verantwoord😉
Als alles aan de kant staat en er paaltjes met touwen bij de ingang en de uitgang staan, neemt een dame ’t woord. Ze verwelkomd iedereen en verteld hoe t werkt. Niet stilstaan bij voorbeeld, is best belangrijk.
Met tussenpozen mogen we 1 voor 1 het labyrint op. Een heleboel mensen tegelijk. Dat is ook de reden waarom je er vanuit het midden naar achteren er uit moet lopen ipv dezelfde weg terug te gaan. Dat zou ondoenbaar zijn.
De eerste loop voelt vooral als een overwinning💪💪 blij en ook trots dat ik hier nu loop en de reis gemaakt heb, een beetje een pelgrim. T is ook wennen met zoveel tegelijk en alle indrukken om me heen. Als ik daarna weer op een stoel ga zitten komt er een vrouw naar me toe die ik eerder aansprak terwijl we in de rij stonden te wachten. Nu pas blijkt ze Nederlands te spreken🤣 of ik ook een tweede keer ga? Zeker! Het is niet heel erg druk nu de eerste hoos ’t labyrint volbracht heeft, dus we sluiten weer aan.
Dit keer komen we met een aantal lopers in een prettige langzame cadans die ons gestaag naar het centrum voert met in mijn hoofd een soort mantra. Het is heel prettig om te doen en ik voel me gegrond en gedragen tegelijkertijd..
Blij dat ik hier ben en dit mee mag maken🙏